Jak rozmawiać z szefem?

Dlaczego rozmowa z szefem/ szefową to dla większości osób rzecz dosyć trudna? Dlaczego pracownik nie ma odwagi powiedzieć, że szef się pomylił? Dlaczego kadra kierownicza w milczeniu znosi błędne decyzje zarządu?

Powodów jest kilka:

1. Brak odwagi – wydaje się nam, że mówiąc prawdę, zostaniemy skrytykowani, ośmieszeni, albo poniesiemy negatywne konsekwencje. Rzadko jest to prawdziwe, ale silnie zakorzenione w naszych głowach.

2. Konformizm – siedzenie cicho i milczenie są bardzo wygodne. Nie wychylamy się, unikamy konfrontacji, jesteśmy postrzegani jako mili i przyjaźni. Więc dla świętego spokoju nie mówimy, co myślimy naprawdę i przytakujemy.

3. Nawyki z dzieciństwa – szef/ szefowa to rodzaj rodzica. Jeśli w dzieciństwie słyszałeś: Dzieci i ryby głosu nie mają, Rodziców trzeba słuchać, Dorośli zawsze mają rację, będzie Ci bardzo trudno teraz to zmienić i otwarcie mówić, co myślisz w kontakcie z autorytetem. Ale pamiętaj,  Twoje dzieciństwo już się skończyło! Czas dorosnąć! 🙂

4. Brak wiedzy – Twoje kompetencje komunikacyjne mogą być zbyt niskie i nie radzisz sobie w sytuacjach konfliktowych oraz wymagających asertywności.

Co ciekawe, wielu przełożonych wręcz skarży się na to, że podwładni nie mówią im prawdy. Mają żal, że pracownicy wiedzieli o jakiejś negatywnej sytuacji czy problemie, ale tego nie zgłosili. Konsekwencje milczenia podwładnych bywają bardzo poważne. Wiodą bowiem do narastania problemów, konfliktów, podejmowania przez szefów złych decyzji. Jeśli nie rozmawiasz otwarcie z przełożonymi, zyskujesz pozorny spokój, ale narażasz zadania, firmę i dobro klientów.

Rozmowa z szefem nie powinna polegać na tym, że oto zebrałeś się na odwagę i mu wygarniesz. Tak, jak rozmowa z każdą inną osobą, powinna zawierać miękkie podejście do ludzi, a twarde wobec problemu.

Przygotowaliśmy dla Ciebie pomocny schemat.

 

4 etapy rozmowy z szefem.

1. Powiedz, jakie to jest dla Ciebie ważne:

Pani dyrektor, chciałam powiedzieć pani o ważnej sprawie.

2. Powiedz coś pozytywnego:

Cenię pani pomysły/ jest pani świetną organizatorką/ jest pan fachowcem.

3. Przedstaw dobre intencje:

Zależy mi na firmie/ projekcie/ sprawnej pracy/ dobrych relacjach…

4. Przedstaw problem:

Jednak postanowiłem powiedzieć szczerze, co myślę o nowej organizacji pracy…

Chciałam zaproponować inne rozwiązanie….

Chciałem powiedzieć otwarcie o problemie z…

Myślę, że każdy dojrzały szef chętnie wysłucha Twoich opinii. Może je wziąć pod uwagę, ale nie musi. Ma do tego prawo. A Ty bez względu na dalszy bieg wydarzeń, będziesz mieć satysfakcję ze swojej dojrzałej postawy. Powodzenia!

 

Autor: Katarzyna Grzempowska

Prezes Zarządu KREATOR